- Jeśli więc powiesz

„— Jeśli więc powiesz, stryju, że niewart jestem chleba, obrazisz mnie. Jeśli natomiast zauważysz, że
nie zawsze zarabiam, będziesz miał rację. Ale po co robić tego rodzaju uwagi Nic mi one nie pomogą.
Stryj Kor nie mówił już więcej o zarabianiu. Rozmawiali przyjaźnie i z ożywieniem, póki Vincent nie wymienił przypadkiem, mówiąc o ekspresji w sztuce, nazwiska de Groux.
— Ależ, Vincencie, czy ei nie wiadomo — obruszył się stryj Kor — że de Groux nie cieszy się dobrą opinią w życiu prywatnym
Vincent zdawał sobie sprawę, że powinien przytakiwać wszystkiemu, co stryj mówi. Lecz nie potrafił przemóc się na tyle, aby słuchać tego, co się mówi o zacnym de Groux. Nigdy zresztą nie potrafił powiedzieć „tak", gdy rozmawiał z którymś z Van Goghów.
— Sądziłem zawsze, stryju Kor, że artysta, chociaż pokazuje swoje dzieła publiczności, ma prawo do tego. aby nie wyciągano na światło dzienne walk i zmagań jego prywatnego życia, mimo, że jest ono ściśie i nieuchronnie związane z jego twórczością.
Stryj Kor, pijąc herbatę, do której Vincent nie podał mu cukru, powiedział
— Sam fakt, że jakiś człowiek, zamiast iść za pługiem lub siedzieć nad księgami handlowymi, pracuje pędzlem, nie daje mu jeszcze prawa do tego, aby żył w rozpuście. Jestem zdania, że nie powinniśmy kupować obrazów malarzy, którzy nie prowadzą się przyzwoicie.“(8)